۱۳۹۶ دوشنبه ۲۷ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۲۳ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۹ آذر
نگاهی به زندگی آیت الله نجومی

اواخر آبان ماه یادآور مردی است که لبخند و شیرینی کلامش را همه کرمانشاهیان به یاد دارند و این بهانه ای است تا از او و زندگی اش به صورت مختصر یادی کنیم: «آیت‌الله سید مرتضی نجومی»، فرزند مرحوم «آیت‌الله سید محمدجواد نجومی» فرزند «آقا سید میرزا اسماعیل نجومی» است و در سال ۱۳۰۷ در کرمانشاه به دنیا آمد. دوره ابتدایی و اول و دوم دبیرستان را در کرمانشاه گذراند و سپس برای آموختن علوم حوزوی، مدرسه را رها و نزد پدر و اساتید کرمانشاه تحصیل کرد تا آنکه در مسجد «حاج شهباز خان» اولین مدرسه علوم دینی توسط «آقا سید ابوالحسن اصفهانی» دایر شد. پس از تحصیل در این مدرسه برای ادامه تحصیل به کربلا و نجف رفت. در کتاب کیمیای سعادت درباره سفر به نجف در سال ۱۳۶۹ می‌گوید: «رفت‌وآمد علاقه‌مندان و همشهریان را به منزل والده و معاشرت بیش‌ازاندازه را بلائی برای ادامه تحصیل یافتم، لذا تصمیم به عزیمت به عتبات مقدسه و انتقال به حوزه نجف اشرف گرفتم.»
 از میان اساتیدی که در نجف او دل‌بسته آنان بود؛ می‌توان از «میرزا باقر زنجانی» و علامه بزرگ «شیخ آقابزرگ تهرانی» و علامه امینی یادکرد. او اولین اجازه اجتهاد را از حضرت آیت‌الله آقا میرزا محمدباقر زنجانی دریافت نمود و در جریان اخراج ایرانیان مقیم عراق در سال ۱۳۵۰، او نیز به کرمانشاه بازگشت.
آیت‌الله نجومی در مسجد محله سکونتش، مسجد نواب نماز می‌گذارد و اهالی محله برزه دماغ همواره از او به نیکی یاد می‌کنند. او خوش‌مشرب و مردم‌دار بود و همواره طنز بر زبانش جاری بود.
خاطره مشترک بسیاری از کرمانشاهیان از او روزهای عاشورایی است که او خاضعانه روی پله های جلوی در خانه‌اش می نشست و عزاداران را برای صبحانه راهنمایی می کرد.
از آیت‌الله نجومی به‌عنوان یکی از برترین‌های هنر خوشنویسی جهان نام‌برده‌اند.
 او این هنر را از خانواده‌اش به ارث برد. او در خطوط اسلامی استاد و در خط نسخ صاحب‌نام بود و از خود و در تذهیب و تشعیر و تجلید و گل‌وبوته سازی آثار گران‌بهایی را برجای گذاشته است و خط را دریچه‌ای به‌سوی مفاهیم عقلی می‌دانست. آیت‌الله نجومی از اعضای فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی بود و در سال ۱۳۸۱ به‌عنوان چهره ماندگار کشور در عرصه هنر انتخاب شد.
آیت‌الله نجومی درباره فعالیت‌های دوران انقلاب خود نیز آورده‌اند: «بعد از بازگشت از نجف اشرف تا شروع انقلاب مقدس اسلامی، دیگر مجال نوشتن کتابی یا استنساخی پیدا نشد و به کارهای معمولی و وظایف مقرره روحانیت مشغول شدیم تا اوان انقلاب اسلامی که جوانان عزیز و سر باخته، دستگاه تکثیر و چاپ اعلامیه‌ها را مخفیانه به منزل ما آوردند، به‌طوری‌که خود آقایان روحانیون محترمی که کاملاً در جریان انقلاب بودند نمی‌دانستند که اعلامیه‌ها کجا تکثیر می‌شود، حتی گاهی جلسه آقایان علما منزل ما بود و در همان وقت جوانان عزیز در زیرزمین مشغول تکثیر و چاپ اعلامیه‌ها با انشا این حقیر بودند».
آیت‌الله سید مرتضی نجومی دوشنبه بیست و پنجم آبان هزار و سیصد و هشتادوهشت در سن هشتادویک‌سالگی دیده از جهان فروبست. علاوه بر مجموعه رسائل و کتب فقهی از او آثار هنری ارزشمندی برجای‌مانده است.
او وصیت کرد، که خانه و کتابخانه‌اش به کتابخانه عمومی تبدیل شود. کتابخانه‌ای که یکی از گنجینه‌های نسخ خطی و چاپی و آثار هنری هنرمندان برجسته ایران و جهان اسلام است.


دیدگاه‌ها(۰)