۱۳۹۶ دوشنبه ۲۷ آذر
شماره‌های پیشین:
شماره ۳۰۲۳ - ۱۳۹۶ پنج شنبه ۹ آذر
شاعر روشندل شهر ما
سروین راویا

و بس که گردیم دس و بان دس / قرب ئرام نمن چو میوه نارس
جواو سلام نیشنوم له کس / بیکار چو ایمه له ایران فره‌س
خوش و حال هرکس مردیت آسودس / دکتر مصدق تکلیف مان چه‌س
نیمی له ملت دچار دردن / له صب تا غروب بیکار مگردن
و گسنه‌یی وینه‌ی زعفران زردن / مرد مبارز روز نبردن
زر ئرای ئیوس شر ئرای ایمه‌س / دکتر مصدق تکلیف‌مان چه‌س
نیمی له ملت چو گای پرواری / هر خون و خفن له سمن کاری
همیشه هفت رنگ و سفرشان هس / دکتر مصدق تکلیف‌مان چه‌س
ئوشن چل هزار بیکار و پاتخت / عمر گرامی مگذرن و سخت
بی جا و مکان بی لباس و رخت / سه وعده غذا کردن و یی وخت
ئاخر ئوانش هم نوع ئیوس / دکتر مصدق تکلیف‌مان چه‌س
یسه چوار روژتر هم زمستانه / زوخال نابوده هیزم گرانه
صدای زیل و بم بفرو بارانه / شقه‌ی دنان تی چو مسگر خانه
داش! نانوایی نی کفیده دس / دکتر مصدق تکلیف‌مان چه‌س
«شاهمراد مشتاق» معروف به «شامی» فرزند خدامراد در سال 1296 در محله چنانی کرمانشاه متولد شد.
 او در سن چهار سالگی به دلیل بیماری آبله نابینا شد و پدر و مادرش را نیز در کودکی از دست داد.
در جاهای مختلف آمده است که؛ او هیکلی بزرگ با مچ‌هایی قوی داشت که نشان از انجام کارهای عضلانی بسیار بود. شامی بعد از مرگ خانواده و نابینایی در مقابل مشکلات ایستاد و برای آنکه سربار جامعه نباشد، تن به کار داد و در منزل حاج «امان ا... معتضدی» مرد مشهور و سرشناسی که در صفا و سادگی زبانزد بود به انجام کارهایی که به او محول می‌شد پرداخت.
 به قول خودش روزانه بالغ بر دو هزار تلمبه می‌زد تا از چاه حیاط، منبع و حوض آب مصرفی خانه پر شود. او هر گاه فرصتی به دست می‌آمد از آن مرد به نیکی یاد می‌کرد و از بزرگان محله چون « محمد خان چنانی» تعریف می‌کرد. شامی زاده رنج و زحمت بود و با خصوصیات افراد جامعه در تمامی ابعاد؛ از اصطلاحات، ضرب‌المثل‌ها، طنز‌های گذر و محله و کوچه و قهوه‌خانه و زورخانه و ... گرفته تا دکور و آرایش منازل و نیت مرفه‌ترین قشر شهر به خوبی آگاهی داشت که اشعارش آیینه‌ تمام نمای این موضوع است، گر چه سواد نداشت و نابینا هم بود؛ اما تشبیهات، استعارات، کنایات، عنوان مسائل توصیفی و توضیحی در آثارش قبول آن صفات را برای خواننده غیر مقدور می‌سازد.
شامی بی سواد با چشمانی نا‌بینا در سرودن اشعار کردی کرمانشاهی تا جایی پیش رفت که او را بنیان‌گزار سبک ساده در اشعار محلی کرمانشاه می دانند که مبتنی بر منطبق کردن زبان عامیانه با زبان شعری است. شعر او بی‌آنکه اغلاط عامیانه را داشته باشد کاملاً به ساختار این سبک وفادار است.
اشعار شامی از نظر قواعد دستور زبان نیز قابل تحسین است و مسائل ظریف صرفی و نحوی در اشعار او به فراوانی یافت می‌شود. از شامی کرمانشاهی یک دیوان و مجموعه اشعار به چاپ رسیده است.
شامی در دوم آذر ما ه سال 1363 در سن 67 سالگی به دنبال یک بیماری طولانی در گذشت و در باغ فردوس شهرکرمانشاه به خاک سپرده شد.


دیدگاه‌ها(۰)